Tot voor kort kon de Haagsche binnenstad/Zeeheldenkwartier genieten van een gemotoriseerde poepzuigert. Een vriendelijke kerel, altijd met een baseball petje op z'n hoofd, reed door weer en wind om in allerlei straten met een levensgrote stofzuiger poep te zuigen. U weet wel, poep die niet werd opgeruimd door a-sociale baasjes/vrouwtjes, iets wat u en ik wel doen (toch?!?!)
In een van de laatste raadvergaderingen (zie vorige blog) werd nog door de commissie gesproken over de enorme kosten die dit 'gemotoriseerde poepzuigen' met zich meebracht. De kosten voor benzine en onderhoud logen er niet om; rond de €10.000 op jaarbasis. Dat is nu verleden tijd. Uit kostenbesparing heeft de gemeente Den Haag nu de poepzuiger op een lullige bakfiets geplaatst.
Ik kwam deze niet-gemotoriseerde zuig-variant weer een keer tegen en besloot een praatje te maken. Mij werd hierdoor duidelijk dat:
- de gemotoriseerde poepzuiger in het verleden een veel groter gebied bestreek (meer straten);
- én dat vriendelijke meneer op de gemotoriseerde poepzuiger vroeger stiekum wel eens van zijn route afweek om ook andere straten écht schoon te houden; (mijn linkerpink voor 20 van dit soort ambtenaren......please please please)
Maar dat is nu verleden tijd. De hoofdstraten in het Zeeheldenkwartier worden nu minder intensief 'bezogen'. Er worden nu ook in minder straten poepgezogen. En dat levert een besparing op van €10.000 per jaar. Ondanks dat hondepoep-op-de-stoep voor heel veel mensen (ook voor de schrijver dezes) ergernis #1 is, doet de gemeente Den Haag nog eens een extra duit in het zakje, en zorgt ervoor dat er juist MEER hondedrollen op de stop liggen (maar we besparen €10.000, hoor ik wethouder Sander Dekker denken).
PS: als ik mijn hond uitlaat heb ik altijd 2 à 3 poepzakjes bij me. Ik ruim die shit op. En wat er blijft liggen, door a-sociale hondebezitters, mag wat mij betreft opgeruimd worden door een gemotoriseerde (publieksvriendelijke) ambtenaar. Daar betaal ik toch óók hondebelasting voor??
donderdag 24 februari 2011
dinsdag 22 februari 2011
Inspreekrecht in de gemeente Den Haag (vergadering Commissie Verkeer, Milieu en Leefomgeving)
De Haagse burger heeft inspreekrecht. Dat betekent trouwens niet dat er ook daadwerkelijk wordt geluisterd. Een van die brave burgers die op 12 januari 2011 haar zegje kwam doen tijdens de vergadering van de Commissie Verkeer, Milieu en Leefomgeving moest toch wel verrekte veel moeite doen om de leden van de commissie inclusief de wethouder Sander Dekker naar haar te laten luisteren. Alleen door zelf langdurig haar mond te houden, en toch vooral verstoord te kijken naar het SP-lid dat maar door bleef wauwelen, kreeg de voorzitter van deze commissievergadering door wat er aan de hand was. Saillant detail: de mevrouw waar het hier om gaat stemt nota bene op de SP (na deze actie waarschijnlijk nooit meer).
Wat blijkt hieruit? Inspreekrecht staat dus niet gelijk aan luisterplicht. De burger spreekt, maar of de commissie luistert is een ander verhaal. Dat is des te opvallender als je bedenkt dat:
* de commissie zich gedraagt alsof wij naar hen moeten luisteren;
* de dames en heren gemeenteraadsleden door Haagse burgers worden BETAALD om naar dezelfde Haagse burgers te luisteren;
* burgers vrijwillig tijd, energie en inzet doneren (tijdens het inspreken) om de commissie te helpen bij een beleid wat ergens op slaat.
Dan zou je verwachten dat LUISTEREN wel de meest geringe vorm van beleefdheid zijn. Dat weet mijn hond zelfs. Maar dit geldt duidelijk dus niet in de gemeente Den Haag.
Overigens viel het ons (bestuur Pro Hond) op dat noch de wethouder, noch de commissie in staat is om het woord 'excuses' uit de mond te krijgen voor het doodrijden van honden door marechaussee of ambtenaren van de gemeente Den Haag (handhavingsteam). Dit zijn geen schrijnende gevallen, het zijn slechts 'incidenten'. Hoe ironisch is het dan dat in een online woordenboek Nederlands bij 'incident' vermeld dat dit een 'onvoorziene gebeurtenis is zonder aanwijsbare oorzaak'! De oorzaak, waarde commissieleden én wethouder, is wel degelijk aan te wijzen. En ze wijst in uw richting!
incident
1)Onvoorziene gebeurtenis zonder aanwijsbare oorzaak, niet noodzakelijk schade veroorzakend; 2)Letsel dat medische verzorging vereist (Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/vertaal/NL/NL/incident)
Wat blijkt hieruit? Inspreekrecht staat dus niet gelijk aan luisterplicht. De burger spreekt, maar of de commissie luistert is een ander verhaal. Dat is des te opvallender als je bedenkt dat:
* de commissie zich gedraagt alsof wij naar hen moeten luisteren;
* de dames en heren gemeenteraadsleden door Haagse burgers worden BETAALD om naar dezelfde Haagse burgers te luisteren;
* burgers vrijwillig tijd, energie en inzet doneren (tijdens het inspreken) om de commissie te helpen bij een beleid wat ergens op slaat.
Dan zou je verwachten dat LUISTEREN wel de meest geringe vorm van beleefdheid zijn. Dat weet mijn hond zelfs. Maar dit geldt duidelijk dus niet in de gemeente Den Haag.
Overigens viel het ons (bestuur Pro Hond) op dat noch de wethouder, noch de commissie in staat is om het woord 'excuses' uit de mond te krijgen voor het doodrijden van honden door marechaussee of ambtenaren van de gemeente Den Haag (handhavingsteam). Dit zijn geen schrijnende gevallen, het zijn slechts 'incidenten'. Hoe ironisch is het dan dat in een online woordenboek Nederlands bij 'incident' vermeld dat dit een 'onvoorziene gebeurtenis is zonder aanwijsbare oorzaak'! De oorzaak, waarde commissieleden én wethouder, is wel degelijk aan te wijzen. En ze wijst in uw richting!
incident
1)Onvoorziene gebeurtenis zonder aanwijsbare oorzaak, niet noodzakelijk schade veroorzakend; 2)Letsel dat medische verzorging vereist (Gevonden op http://www.mijnwoordenboek.nl/vertaal/NL/NL/incident)
Bloggende honden bijten niet: Pro Hond blogt
Vanaf vandaag stuurt het Pro Hond bestuur, samen met vrijwilligers, blogjes de wereld in.
Abonneren op:
Posts (Atom)